چندی پیش با سردبیر ماهنامه نجوم، جناب آقای بابک امین تفرشی در حال بازگشت به خانه بودیم، در راه بحث های متفاوتی شد، برایم جالب بود، خبر آنکه، عده با مانع تراشی های خصمانه خود سعی در ناهموار کردن جامعه ای ناهموار با نام نجوم دارند. و افسوس خوردم که با آن همه مشغله سرانجام وقتی گرانبها صرف پاسخ دادن به بی ارزشان شد.
گرچه اینگونه به حاشیه رفتن ها برای مردمانی حاشیه نشین مقدس است زیرا احساس مورد توجه بودن می کنند. جالب تر آنکه برای خود ریسمان هایی با نام اندیشه دارند و بی خبر از آن اند که کهنه و غلط بودن اندیشه هایشان این تار عنکبوت ها را بنا کرده، و موجب رشد بد اندیشی ها و اتلاف وقت در جامعه نجوم شده است.
قبلا نیز این را گفته بودم که نقد صحیح از ارکان اساسی در پیشرفت است اما ظاهرا منقدان درست نیستند، هر چه می خواهند به نوشتار می آورند و هر جوابی را توهین می دانند، و این در حالی است که ادعا بر صاحب نظر بودن نیز دارند. باید بر این مسئله تکیه کنم که استفاده از هر ابزاری نوین نیاز به جهشی ژنتیکی دارد، که ما آن را فرهنگ می نامیم، حال آنکه باید صریح اعلام کنم که این به اصطلاح منتقدان ابزار را گرفته اند اما آن جهش را نداشته اند. بعد از 28 پست با نام انتقاد می توان به راحتی 3 مورد در هر کدام را نشان داد که نشان از بی تفکری دارد، تنها سخنی که می ماند آن است که آماری بس واجعه وار است!
صاحبان اندیشه آنچه را که باید انجام می دهند و نیازی به اندیشه های بی منطق و بی هویت را نیز ندارند.
این نکته را نیز از آن جهت بیان کردم که بدانند و بدانید که چرخ های نجوم ایران در حرکت است و مردانی سخت کوش نیز در پی کمک به این حرکت اند و نسل های آینده با تربیتی درست در همین حیطه تلاش خواهند کرد و باقی مانده ها نیز در زیر همین چرخ ها از بین خواهند رفت و بهترین پیشنهاد آن است که بهتر است کمک کنند تا آنکه بذر ناپاکی بپاشند و از آن خود را به اصطلاح پاک کنند.
کمی به بالا نگاه کنیم، آسمان یکدست و پاک، و ستاره ها نظاره گر ما اند و استقبال می کنند تا به آنها بنگریم و به اسرار این کائنات بزرگ تا حدی پی ببریم، لااقل خود را با بدفهمی ها و ناپاکی ها در مقابلشان پست نسازیم، زیرا که آنها نیز ناظرانی از سوی پروردگار پاکی ها اند...
]]>
